سرنوشت ننوشت،

اگر نوشت،بد نوشت،

اما باور كن:

سرنوشت را نمي توان از سرنوشت

ای کاش آسمان حرف کویر را می فهمید

و اشک خود را نثار گونه های خشک او می کرد

کاش دلها آنقدر خالص بودند که دعاها

قبل از پایین آوردن دستها ُمستجاب می شد

و ای کاش ....و هزاران ای کاش دیگر

اسم این دزدی نیست؟

وقتی دریا رو میشه تو چشم مواج تو از
فاصله ها دیدو بصید دل نشست

وقتی ماهو میشه از تو آسمون گرفت و رفت
اسم این دزدی نیست؟
وقتی از دیدن اندام تو بوی یاسو از توی هوا
میشه بلعید و دوباره جون گرفت
اسم این دزدی نیست؟
وقتی احساستو باشعر فروغ تاق میزنی
آدمو تو انتخاب گیج میکنی
اسم این دزدی نیست؟
اما تا میخوام یه عکس از تو بذارم تو جیبم
که همش نگاش کنم
اسم این دزدی میشه ؟
انصاف هم خوب چیزیه.